[ad_1]
به گزارش خبرخوان
به گزارش خبرنگار فرهنگی ، برنامه تلویزیونی «جامجم» در اغاز سال تازه، انگار فراموش کرده می بود از چه مسیری آمده است؛ مسیری که آن را به یک برنامه اصیل و پرطرفدار تبدیل کرد. برنامهای که با اجرای احمد موسوی صمدی، مجری پرتجربه و رکگوی رسانه، در دل مخاطبان جای باز کرد و به شدت به یک فضای مناظرهمحور و پرچالش بدل شد.
از همان تکههای اول، «جامجم» جایی می بود برای مناظرههای داغ و بیپرده درمورد مسائل گوناگون فرهنگی و رسانهای؛ از نقد برنامههای کودک و آثار مناسبتی گرفته تا بازدید نقش رسانه در مشکلاتها و تحلیل کارکرد پلتفرمها. این برنامه نه فقط بازتابدهنده دغدغههای مردم و منتقدان می بود، بلکه تلنگری برای مدیران فرهنگی و رسانهای سرزمین به شمار میرفت.
اما در ادامه راه، «جامجم» با تحول روز پخش به سهشنبه و بازنگری ساختار، کمکم از فضای جنجالی و مناظرهای خود فاصله گرفت. تنها چند تکه معدود می بود که مجدد صدای صریح و شجاعانه برنامه شنیده شد؛ همانند وجود مهران مهام که با جمله جنجالی «صداوسیما تبدیل به پادگان شده» مجدد موجی از شفافیت و نقد را به ارمغان آورد.
در تکههای تازه نیز وجود چهرههایی همچون سعید ابوطالب، ناصر کریمان، مسلم آقاجانزاده، بهروز افخمی و ابوالقاسم طالبی نشان از کوششهایی برای برگشت دادن روحیه نقادانه داشت؛ اما تا این مدت سوال مهم پابرجاست: آیا «جامجم» میخواهد به همان مدل قبل چالشی و انتقادی بازگردد یا در مسیر آرامتر و محافظهکارانهتری قدم میگذارد؟
پخش تازه ترین تکه این برنامه با وجود حسن روزیطلب، سرپرست اداره کل برنامههای سیاسی صداوسیما، و محوریت بازدید کارکرد رسانه ملی در جنگ ۱۲ روزه، اگرچه از نظر موضوعی زیاد مهم و بهروز می بود، اما خالی از نقد تیز و کارشناسی نبوده است. کارشناسان منتقد کنار مدیر برنامه نبودند و همین نوشته، به نگاه یکطرفه دامن زد و از عمق او مباحثه کاست.
رسالت مهم «جامجم» که همان دعوت از کارشناسان و دیدگاههای متفاوت برای نقد رسانههای زرد، شفافسازی و بازدید موضوعات مغفول مانده است، نباید در سایه محافظهکاری و اسایش کاذب گم شود. مخاطب امروز میخواهد این برنامه هم چنان تریبونی برای گفتن دغدغهها، انتقادات و اعتراضهای بیپرده باشد؛ بیسانسور و بیاحتیاطکاری.
از نظر دیگر، انتخاب دقیق موضوعات نیز اهمیت دارد. پرداختن به چالشهای سریالسازی، برنامهسازی در عصر پلتفرمها و نیازهای مخاطب جهانی، قدمهای مثبتی به شمار میآید، اما بعضی اوقات «جامجم» از مسیر مهم خود منحرف میشود و به موضوعاتی میپردازد که برتری حوزه فرهنگی و رسانهای نیستند.
در نهایت، اگر برنامهای بخواهد خود را نقد کند، باید این کار را با جسارت، صداقت و عمق انجام دهد؛ به طوری که مخاطب باور کند «جامجم» تا این مدت همان تریبون آزاد و بیپرده است که رسانه ملی را از درون اصلاح میکند، نه فقطً یک برنامه نمایشی و تشریفاتی.
به همین علت است که تعداد بسیاری از علاقهمندان واقعی رسانه، اکنون با یک صدا میگویند: «لطفاً جامجم را به عقب برگردانید؛ به همان جایی که با صراحت و شجاعت اغاز شد.»
انتهای مطلب/
دسته بندی مطالب
اخبار کسب وکار
[ad_2]
منبع