دوشنبه ۱۸ آبان ۱۴۰۵
تکنولوژی

کشف سلول پیشگوی قرنها پیش؛ بارق امید برای درمان زخمهای مزمن

آواتار از  علی باقریعلی باقری ۹ مهر ۱۴۰۳ ۹ مهر ۱۴۰۳ - ۰۰:۳۴
کشف سلول پیشگوی قرنها پیش؛ بارق امید برای درمان زخمهای مزمن

کشف سلول پیشگوی قرنها پیش؛ بارق امید برای درمان زخمهای مزمن, دانشمندان استرالیا موفق به شناسایی یک نوع سلول کاملاً نوین شدهاند که بیش از یک قرن پیش از وجود آن پیشبینی میشد. این کشف میتواند شکافهای موجود در درک مکانیزمهای ترمیم بافت در پستانداران را پر کند.

پژوهشگران این سلول را در آئورت موشهای بالغ ردیابی کرده و نام نیایافته اندومک بر آن نهادهاند.این دستیابی حاصل تلاشهای مداوم نه ساله تیم علمی بوده و اکنون جستجو برای یافتن همسازمانهای آن در بدن انسان آغاز شده است. بر اساس گزارش ساینسالرت، مأموریت اصلی این سلولها مشارکت در ساخت رگهای خونی جدید در زمانی است که بدن به آن نیاز دارد.

آنها در پاسخ به جراحت یا کاهش جریان خون فعال شده و نقش حیاتی در فرآیند ترمیم ایفا میکنند.برای ارزیابی کارایی درمانی، محققان سلولهای نیایافته اندومک را جدا، در آزمایشگاه تکثیر و سپس به موشهایی با زخمهای دیابتی تزریق کردند. نتایج نشان داد که سرعت ترمیم زخم به طور قابلتوجهی افزایش یافته و در عرض دو هفته، شبکههایی از رگهای خونی نوین در ناحیه مصدوم شکل گرفته است.

این پیشرفت امیدها را برای تبدیل این سلول به یک راهکار درمانی موثر برای بیماران مبتلا به زخمهای مزمن و سختترمیم تقویت کرده است.درک عملکرد این سلول نیازمند شناخت ماکروفاژهاست؛ سلولهای ایمنی نخستین که در جنین تشکیل شده و برای رشد بافتها ضروریاند. در دوران بلوغ، اکثر بافتها حاوی ماکروفاژهای اولیه هستند که خود را محدود تجدید میکنند.

نزدیک به صد سال پیش، دانشمندان فرض کردند که سلولهای بنیادی در خون پستانداران میتوانند ماکروفاژهای تازه تولید کنند.

اگرچه طولانیمدت پنداشته میشد این سلولها در استخوان مغز باقی ماندهاند، اما شواهد جدید نشان میدهد فعالیت آنها تنها به بافتهای خاصی نظیر روده، پوست و قلب محدود است.کشف اخیر در استرالیا نظریه جدیدی را تقویت میکند ماکروفاژهای بالغ از سلولهای بنیادی ناشناخته متولد میشوند که از پیش از تولد در آئورت قلب مستقر شدهاند. با رشد موجود، این پیشگامها به جریان خون وارد شده و ماکروفاژهای نوین را در بافتها مستقر میکنند.

ویژگی برجسته نیایافتههای اندومک، فاقد بودن برچسبهای ایمنی است که از شناخت و حمله سیستم ایمنی میزبان جلوگیری میکند. این ویژگی امکان انتقال ایمن آنها بین افراد را فراهم میآورد. در آزمایشها، این سلولها در کمتر از دو هفته به ماکروفاژ و سلولهای لایه داخلی رگهای خونی متمایز شده و آنژیوژنز (تولید رگ خونی نو) را راهانداختند. نتایج کامل این مطالعه در ژورنال معتبر نیتشر کامیونیکیشنز منتشر شده است.

اخبار مرتبط