نامه سرگشاده ۵ نهاد صنف ICT به رئیس‌جمهور_خبرخوان

در پی دعوا نظامی رژیم اسرائیل به خاک ایران، پنج نهاد و تشکل صنفی و اقتصادی فعال در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات با ارسال نامه‌ای سرگشاده به رئیس‌جمهور، درمورد تبعات امنیتی، اقتصادی و اجتماعی قطع یا محدودسازی گسترده اینترنت جهانی هشدار دادند.

در این نامه که خطاب به مسعود پزشکیان در مقام ریاست جمهوری، شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی فضای مجازی نگاشته شده، پافشاری شده است که مسدودسازی اینترنت نه‌تنها جواب مناسبی به تهدیدات سایبری نیست، بلکه می‌تواند به تضعیف حکمرانی ملی، تداوم محاصره ایران و تخریب زیرساخت‌های اقتصادی و فناورانه منجر شود.

این نهادها اصرار کرده‌اند که قطع اینترنت و ارتباطات جهانی فقط باید به‌گفتن آخرین عمل دفاعی و با دستور مستقیم شخص رئیس جمهور عملیاتی شود.

متن این نامه که با امضای سازمان نظام صنفی رایانه‌‏ای سرزمین، اتحادیه کشوری کسب و کارهای مجازی، کمیسیون فناوری اطلاعات و ارتباطات اتاق ایران، کمیسیون تحول، نوآوری و منفعت‌وری اتاق بازرگانی تهران و انجمن صنفی کسب‏‌وکارهای اینترنتی تهران انتشار شده، به این شرح است:

«جناب آقای دکتر پزشکیان

رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران، رئیس محترم شورای عالی امنیت ملی و رئیس محترم شورای عالی فضای مجازی

با سلام و احترام

ما جمعی از فعالان اقتصادی، کارآفرینان و متخصصان حوزه فناوری اطلاعات و فضای مجازی، در پی دعوا دژخیمانه رژیم صهیونیستی به خاک کشورمان، ملزوم دیدیم نکاتی را درخصوص آینده فضای مجازی و ربط آن با امنیت ملی، گسترش اقتصادی و مسائل اجتماعی با جنابعالی و دیگر مسئولان سرزمین در بین بگذاریم.

در شرایطی که افکار عمومی سرزمین بیشتر از هر زمان فرد دیگر نسبت به موضوعات مرتبط با فناوری و دفاع حساس شده‌اند، مشاهده می‌شود که برخی دیدگاه‌ها، به‌جای تحکیم زیرساخت‌ها و توان داخلی برای مقابله با تهدیدات نوین، بر محدودسازی دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات و محروم‌سازی مردم و کسب‌وکارها از این خدمات تکیه کرده‌اند؛ رویکردی که از دید ما نه‌تنها پاسخی مؤثر به تهدیدات نیست، بلکه خود می‌تواند عرصه‌ساز صدمه‌های جدی‌تر و مشکلاتهای جبران‌ناپذیر شود.

در ادامه، دلایل مهم نگرانی خود را گفتن می‌کنیم:

۱. تضعیف حکمرانی ملی

محدودسازی فعالیت رسانه‌های داخلی در سال‌های قبل، مهاجرت گسترده خبرنگاران، روزنامه‌نگاران و متخصصان رسانه‌ای را در پی داشت و عملاً میدان رسانه‌ای سرزمین را به بازیگران خارج از مرزها اهدا کرد. امروز نیز در صورت قطع یا اختلال گسترده در دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات، همین سرنوشت برای حکمرانی سرزمین در فضای مجازی تکرار خواهد شد. از یک طرف با خروج گسترده نخبگان سرزمین در این صنعت روبه رو خواهیم شد و از طرف دیگر در حالی که فناوری‌های نوین با شتابی فزاینده در دسترس عموم قرار می‌گیرند؛ بازار بزرگی که به واسطه محدودسازی داخلی شکل می‌گیرد، خدماتی همانند استارلینک را ارزانتر و در دسترستر خواهد کرد. در این چنین شرایطی، حاکمیت در این عرصه، پیش از آن‌که زمان مداخله اشکار کند، میدان را به‌کلی از دست خواهد داد.

۲. صدمه به اقتصاد ملی و توان رقابت‌پذیری

امروز اقتصاد دیجیتال، موتور رشد تعداد بسیاری از کشورهاست. هزاران کسب‌وکار گوناگون در ایران، از اینترنت و خدمات جهانی در راه تشکیل، کسب‏وکار و خلق قیمت‏‌های تازه برای سرزمین منفعت گیری می کنند. هنگامی حاکمیت امکان وجود مؤثر در فضای مجازی را نداشته باشد، سیاست‌گذاری اقتصادی نیز در این فضا بی‌معنی خواهد شد. شبیه توانایی شبکه‌های تلویزیونی ماهواره‌ای، در فضای مجازی نیز شرکت‌های چندملیتی و قوت‌های بزرگ جهانی، عملاً جانشین سیاست‌گذار داخلی خواهند شد و بازار ایران را بدون پرداخت مالیات، بیمه و یا پیروی از برتری‌های فرهنگی و اقتصادی سرزمین، در اختیار خواهند گرفت و در غیاب سیاست‌گذاری مؤثر ملی؛ بازار داخلی ما را شکل‏دهی خواهند کرد.

۳. امنیت سایبری و برتری فناورانه

درحالی که در سپس فناوری در تعداد بسیاری از حوزه‏های سرزمین متاسفانه ناظر فاصله زیاد صنایع ملی ایران با صنایع بین‏المللی هستیم، در صنعت ارتباطات و فناوری اطلاعات، کسب‏وکارها و نخبگان ایرانی فاصله بسیاری با استانداردهای جهانی ندارند. قطع یا اختلال گسترده در دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات این مزیت ملی را به شدت تخریب خواهد کرد. از طرف دیگر تحکیم امنیت سایبری، نیازمند تعامل مستمر با جامعه جهانی، به‌روزرسانی‌های منظم نرم‌افزارها و ربط با مراکز هشدار بین‌المللی است و قطع این ارتباطات، امکان به روزرسانی امنیتی به موقع سامانه‌‏های کلیدی و حساس سرزمین را با اختلال فاجعه‏باری روبه رو می‏کند.

۴. تکمیل حلقه محاصره ایران

تحریم‌ها اگرچه به‌ظاهر مانع ورود کالا و اندوخته به ایران می باشند، اما با اهمیت ترین تاثییر آن‌ها حذف تدریجی ایران از چرخه‌‏های اقتصادی، علمی و اجتماعی در جهان است. امروز، کسب‌وکارهای جهانی و ملت‏‌های دیگر منافعی در ایران ندارند و همین بی‌منفعتی، تعرض به سرزمین را برای دشمنان آسان‏تر کرده است. قطع دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات، آخرین حلقه این محاصره‌‏ همه جانبه است. این عمل نه‌تنها زبان فارسی را از عرصه بین‌المللی حذف خواهد کرد، بلکه ربط انسانی بین مردم ایران و دیگر کشورها را از بین خواهد برد و در نهایت، دیپلماسی عمومی سرزمین را در سطح جهانی به‌شدت تضعیف خواهد کرد.

۵. تهدید امنیت روانی و اجتماعی

منفعت گیری بی‌رویه از خدمات VPN علتایجاد مخاطرات تعداد بسیاری همانند دسترسی بیگانگان به کلان‏داده‌‏های رفتاری ایرانیان و افزایش حملات سایبری از داخل خاک ایران شده و به یکی از عوامل اختلال در امنیت ملی سرزمین تبدیل شده است. از طرف دیگر محروم کردن مردم از دسترسی به منبع های خبری، نه‌تنها مانع شایعه‌پراکنی نخواهد شد، بلکه علتتشدید بی‌اعتمادی عمومی و گسترش ناامنی روانی در جامعه می‏شود. در شرایط جاری، سرزمین بیشتر از هر زمان دیگر نیازمند تحکیم حس مطمعن در بین شهروندان و مقابله هوشمندانه با جنگ‏‌های روانی است و دسترسی به اطلاعات، یکی از پایه‌های ارامش روانی و اجتماعی است. درواقع، تشکیل حس مطمعن در جامعه و جلوگیری از گسترش شایعه ها، نیازمند تحکیم کانال‌های ارتباطی و افزایش مطمعن اجتماعی در سرزمین است. مردم ایران، چندین دفعه ثابت ‏کرده‌‏اند هوشیار، متمدن و دلسوز می باشند و همراهی ملت، ستون کلیدی برای عبور از مشکلاتها خواهد می بود.

ما امضاکنندگان این نامه، با فهمیدن حساسیت شرایط، بر این باوریم که راه پیشرفت، امنیت و اقتدار سرزمین، از مسیر تعامل فعال و هوشمندانه با جهان فناوری و حمایتاز نخبگان داخلی می‌گذرد، نه از طریق انزوا و قطع ربط. برای افزایش امنیت سایبری روش‌‏های فنی مختلفی وجود دارد و از طریق تشکیل محدودیت و اختلالات گسترده در شبکه نمی‌توان امنیت سایبری را ارتقا داد و اعلان حالت شبه حکومت نظامی در فضای مجازی و قطع کامل ارتباطات جهانی، تنها باید با دستور مستقیم جنابعالی و به گفتن آخرین عمل دفاعی صورت پذیرد.

ما آماده‌ایم تا در مسیر تحکیم زیرساخت‌های ملی، ترقی تاب‌آوری دیجیتال سرزمین و منفعت‌برداری بهتر از زمان‌های فناورانه، هم‌فکری و همکاری کنیم و ضمن پافشاری بر الزام بازنگری در سیاست‌های دفاع ملی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، از همکاری با دلسوزان سرزمین کوتاه نداریم.»