نحوه انجام چاپ سهبعدی فلز در فضا

علی باقری
3 Min Read

نخستین بار چاپ سهبعدی قطعه فلزی در ایستگاه فضایی بینالمللی با موفقیت انجام شد

دانشمندان آژانس فضایی اروپا برای نخستین بار یک قطعه فلزی را در ایستگاه فضایی بینالمللی با موفقیت چاپ سهبعدی کردند.

چاپ سهبعدی در محیط فضا چالشهای خاص خود را دارد زیرا بسیاری از روشهای معمول برای کنترل مواد در طول فرآیند چاپ به گرانش وابسته هستند. در حالت بیوزنی، این فرایند میتواند پیشبینیناپذیر شده و منجر به تولید قطعات با کیفیت پایین گردد. با توجه به این چالشها، محققان در ایستگاه فضایی بینالمللی روشهایی برای انجام چاپ سهبعدی ایمن فلز را در فضا آزمایش میکنند.

نحوه انجام چاپ سهبعدی فلز در فضا

چاپگر سهبعدی فلزی که توسط آژانس فضایی اروپا به کار گرفته شده از یک سیم فولادی ضدزنگ استفاده میکند که با انرژی یک لیزر قدرتمند به دمای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد ذوب میشود تا رشته فلزی مذاب شکل بگیرد. سپس این رشته فلزی به صورت لایهبهلایه رسوب میکند تا شکل مورد نظر ایجاد گردد.

تنظیم این چاپگر سهبعدی با محیط ایستگاه فضایی بینالمللی چندین ماه زمان برد و در نهایت محققان در آگوست سال ۲۰۲۴ موفق شدند اولین قطعه فلزی را در فضا تولید کنند. آنها قصد دارند دو قطعه فلزی دیگر نیز چاپ کنند و سپس هر سه مورد را برای انجام تجزیه و تحلیلهای دقیقتر به زمین بفرستند.

به منظور اطمینان از ایمنی بیشتر، کلیه عملیات به صورت از راه دور و در داخل یک جعبه فلزی مهربسته انجام شده است.

اولین چاپ سه‌بعدی فلز در ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام شد خبرخوان
نحوه انجام چاپ سهبعدی فلز در فضا ۳

دنیل نوینشواندر، مدیر اکتشافات انسانی و رباتیک در آژانس فضایی اروپا در بیانیه این سازمان اظهار داشت

با چاپ اولین جسم سهبعدی فلزی در فضا، تیمهای اکتشاف آژانس فضایی اروپا در حوزه قابلیت تولید در مدار به یک نقطه عطف قابلتوجه دست یافتند. این دستاورد که توسط یک تیم بینالمللی محقق شده، راه را برای مأموریتهای طولانیمدت هموار میسازد که در آنها نیاز به تولید قطعات یدکی، اجزای ساختمانی و ابزارهای موردنیاز ضروری است.

در حال حاضر در حوزههای متنوعی از جمله پزشکی، مد، هنر و ساختوساز از فناوری چاپ سهبعدی بهره گرفته میشود. در فضا و با آغاز مأموریتهای طولانیمدت به ماه و مریخ، فضانوردان به وسایلی برای تعمیر یا تولید ابزارها و قطعات مورد نیاز خود نیازمند خواهند بود که انتقال آنها در فضاپیماهای با ظرفیت محدود دشوار است.

Share This Article