[ad_1]
به گزارش خبرخوان
مردم برزیل هم شیفته فوتبال‌اند و هم در آن پادشاهی می‌کنند. برزیلی‌ها از پیر و جوان، این بازی قشنگ را از سواحل تا محله‌های فقیرنشین، انجام خواهند داد و در عرصه فوتبال، واقعاً هیچ جای فرد دیگر همانند برزیل وجود ندارد. این سرزمین دچار فقر است و به این علت کودکان زیاد تر با تجهیزات کمتر از ابتدایی و در زمین‌های کوچک و محدود بازی می‌کنند. با این حال، درست همانند بوکس و دیگر ورزش‌های رزمی، شرایط سخت زیاد تر بزرگ‌ترین ستاره‌ها را می‌سازد.
در نتیجه این شرایط، تعداد بسیاری از بازیکنان برزیلی دارای شدت خیره‌کننده و کنترل توپ چنان عالی می باشند که امکان پذیر فکر کنید توپ به پایشان چسبیده. در حقیقت، جای شگفتی نیست که «سلسائو» بیشتر از هر سرزمین فرد دیگر جام جهانی را برده است. اما بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ برزیل چه افرادی می باشند؟ احتمالا انتخاب ۲۰ فوتبالیست به گفتن بهترین بازیکنان برزیلی تاریخ فوتبال کار دشوار و غیرممکنی باشد اما در ادامه این نوشته ما تلاش کرده‌ایم این کار را انجام دهیم.
فاکتورهای رتبه‌بندی:
همان گونه که همیشه در فوتبال وجود دارد، این ورزش نظرها و سلیقه‌های متغیری را به همراه دارد. همه طرفداران فوتبال دیدگاه‌ها و احساسات خاص خود را درمورد هر موضوعی دارند و به همین علت، برای رتبه‌بندی ما چند معیار در نظر گرفته شده است. برای تهیه فهرست زیر، از عوامل زیر منفعت گیری کرده‌ایم:
- طول دوران ورزشی
- پیروزی‌های بین‌المللی
- پیروزی‌های باشگاهی
- توانایی فنی
- تعداد گل
- تعداد پاس گل
۲۰. تافارل
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۱۰۱
برخلاف هر پست فرد دیگر، شهرت یک دروازه‌بان می‌تواند با یک نادرست تحول کند؛ به‌اختصاصی در برزیل. دروازه‌بان شماره یک این سرزمین در جام جهانی ۱۹۵۰، موآسیر باربوسا، بعد از دریافت دو گل در بازی نهایی این تورنمنت روبه رو اروگوئه در خاک کشورش عملاً به حاشیه رانده شد. در روبه رو، تافارل بر خلاف خلف به ناحق طردشده‌اش، بزرگ‌ترین لحظه خود را در یک فینال جام جهانی توانایی کرد؛ هنگامی که در سال ۱۹۹۴، ایتالیا را به زمان ۱۲۰ دقیقه در گشودن دروازه تیم ملی کشورش ناکام گذاشته و سپس برزیل را در ضربات پنالتی به پیروزی رساند.
این سنگربان لاغراندام با قد ۱.۸۰ متر، کاملاً بی‌عیب و نقص نبوده است. بعد از یک بازی زیاد ضعیف در اغاز دوران حرفه‌ای افسانه‌ای‌اش، بازیکنی که پیش‌تر با نام «کلودیو» شناخته می‌شد، اصرار کرد که از آن بعد او را «تافارل» صدا کنند. این نام به نمادی از عصر تازه دروازه‌بانی مدرن بدل شد، چون این دروازه‌بان برزیلی در کاری غیرمعمول برای دروازه‌بانان برزیلی در آن دوران، راهی اروپا شد؛ جایی که در پارما و گالاتاسرای درخشید.
دوران حرفه‌ای تافارل
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| اینترناسیونال | ۱۹۸۵–۱۹۹۰ |
| پارما | ۱۹۹۰–۱۹۹۳ |
| رجیانا | ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |
| اتلتیکو مینیرو | ۱۹۹۵–۱۹۹۸ |
| گالاتاسرای | ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |
| پارما | ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۸۸–۱۹۹۸ |
۱۹- مارسلو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۵۸
مارسلو، ابرستاره اسبق رئال مادرید، سال‌ها در سانتیاگو برنابئو به گفتن یار مهم و دست راست کریستیانو رونالدو، مورد مطمعن این بازیکن و کل تیم می بود. او کارنامه درخشان خود را در فلومیننزه اغاز کرد و زیاد سریع غول‌های اروپایی توانایی بسیار این دفاع کننده چپ را کشف کردند. مارسلو در ادامه توانست پنج قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا، مجموعه‌ای از جام‌های داخلی و شش قهرمانی لالیگا را با رئال به دست آورد.
ارسال‌های دقیق عرضی، توانایی خیره‌کننده در نفوذ از جناح راست و دفاع هوشمندانه‌اش بی‌همتا می بود و تا این مدت هم هست. دوران بسیار مارسلو با غول‌های اسپانیایی، او را به یکی از بهترین مدافعان جهان بدل کرد. با ۵۸ بازی ملی، مارسلو دوران موفقی را نیز در تیم ملی برزیل گذراند و عضو تیمی می بود که در سال ۲۰۱۳ قهرمان جام کنفدراسیون‌ها شد. مارسلو این چنین در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل وجود داشت و همراه تیم به نیمه‌نهایی رسید، جایی که برابر آلمان ناکامی سختی خوردند.
دوران حرفه‌ایی مارسلو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| فلومیننزه | ۲۰۰۵–۲۰۰۷، ۲۰۲۳–اکنون |
| رئال مادرید | ۲۰۰۷–۲۰۲۲ |
| المپیاکوس | ۲۰۲۲–۲۰۲۳ |
| تیم ملی برزیل | ۲۰۰۶–۲۰۱۸ |
۱۸- روبرتو کارلوس
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۱۲۷
روبرتو کارلوس که به گفتن یکی از بهترین مدافعان چپ تاریخ فوتبال شناخته می‌شود، دوران حرفه‌ای زیاد پرافتخاری را پشت سر گذاشت و برای تیم‌هایی چون اینتر میلان و رئال مادرید بازی کرد. او این چنین یکی از مهره‌های ثابت تیم ملی برزیل در مسیر قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۲ می بود.
این دفاع کننده مختصر‌قامت با شوت‌های شگفت انگیز و نفوذهای مکرر از جناح چپ، تماشاگران را به وجد می‌آورد. و یقیناً، آن ضربه آزاد تاریخی برابر فرانسه که تا این مدت هم یکی از نمادین‌ترین لحظات فوتبال است. کارلوس بی‌تردید به گفتن یکی از دلنشین‌ترین و تأثیرگذارترین بازیکنان دوران مدرن در یادها خواهد ماند.
دوران حرفه‌ای روبرتو کارلوس
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| اونیائو سائو ژوائو | ۱۹۹۱–۱۹۹۳ |
| اتلتیکو مینیرو (قرضی) | ۱۹۹۲–۱۹۹۳ |
| پالمیراس | ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |
| اینتر میلان | ۱۹۹۵–۱۹۹۶ |
| رئال مادرید | ۱۹۹۶–۲۰۰۷ |
| فنرباغچه | ۲۰۰۷–۲۰۰۹ |
| کورینتیانس | ۲۰۱۰–۲۰۱۱ |
| آنژی ماخاچ‌قلعه | ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |
| دهلی دیناموز | ۲۰۱۵–۲۰۱۶ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۹۲–۲۰۰۶ |
۱۷- ژرسون
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۷۰
پله در سال ۲۰۰۴ زمان انتخاب ۱۲۵ فوتبالیست زنده برتر جهان، تصمیمات شگفت‌انگیزی گرفت. بازیکن ناکام لیورپول، الحاجی دیوف، و هونگ میونگ‌بو از لس آنجلس گلکسی در این فهرست وجود داشتند، اما او هم‌تیمی تاثیرگذارش از تیم قهرمان جام جهانی در سال ۱۹۷۰ ، ژرسون، را جا انداخت.
این هافبک باهوش به علت سبک بازی بی تفاوت و حساب‌شده‌اش به «مخ» بهترین تیم ملی تاریخ فوتبال مشهور شد. هنگامی فهرست پله انتشار شد، ژرسون عصبانی شده و کاغذ آن را در یک برنامه زنده تلویزیونی پاره کرد. خشمگینی این اسطوره برزیلی قابل فهمیدن می بود؛ او عنکبوتی می بود که در مرکز تار پیچیده و خیره‌کننده برزیل قرار داشت و نقشی اساسی در تاریخی‌ترین قهرمانی جام جهانی ایفا کرد.
دوران حرفه‌ای ژرسون
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| فلامینگو | ۱۹۵۹–۱۹۶۳ |
| بوتافوگو | ۱۹۶۳–۱۹۶۹ |
| سائو پائولو | ۱۹۶۹–۱۹۷۲ |
| فلومیننزه | ۱۹۷۲–۱۹۷۴ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۶۱–۱۹۷۲ |
۱۶- ریولینو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۹۲
یکی دیگر از ستاره‌های بزرگ تیم افسانه‌ای جام جهانی ۱۹۷۰ که در این فهرست وجود دارد، ریولینو است؛ بازیکنی که به شوت‌های سنگین و خطرناکش شهرت داشت. این بازیکن برزیلی قسمت عمده‌ای از دوران باشگاهی‌اش را در کورینتیانس گذراند و برای تکنیک بالا و توانایی خاصش در پاس دادن، علاوه بر شوت‌های قدرتمندش، شناخته می‌شد. همانند تعداد بسیاری از فوتبالیست‌های برزیلی در طول تاریخ، ریولینو نیز ذوق و خلاقیتی ذاتی داشت که او را از هم‌دوره‌ای‌هایش نزدیک می‌کرد.
این بازی‌ساز هجومی تقریباً از پیشگامان حرکت معروف «فلیپ-فلاپ» رونالدینیو می بود و به همین علت نه‌تنها در بین هواداران برزیل، بلکه در سراسر جهان فوتبال از او به نیکی یاد می‌شود. سبیل معروف ریولینو نیز بخشی از عکس ماندگار این بازیکن برزیلی است.
دوران حرفه‌ای ریولینو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| کورینتیانس | ۱۹۶۵–۱۹۷۴ |
| فلومیننزه | ۱۹۷۵–۱۹۷۸ |
| الهلال | ۱۹۷۸–۱۹۸۱ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۶۵–۱۹۷۸ |
۱۵- فالکائو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۲۸
در حالی که ستاره‌هایی همانند سوکراتیس و زیکو زیاد تر تیتر یک اخبار فوتبال برزیل می‌شدند، پشت صحنه این تیم بازیکنانی چون فالکائو بودند که هدایت همه چیز را در اختیار داشتند. فالکائو که زیاد تر «نابغه گمنام» خوانده می‌شد، با موهای بلند بلوند و پاهای کشیده‌اش، رقیبی دشوار برای حریفان و تکیه‌بعضی اوقات یقین برای هم‌تیمی‌ها می بود.
در سطح باشگاهی، او قلب تپنده بهترین تیم تاریخ باشگاه رُم می بود. این باشگاه ایتالیایی تنها سه بار از سال ۱۹۲۷ قهرمان سری آ شده که دومین قهرمانی‌اش در زمان وجود فالکائو در میانه میدان این تیم به دست آمد. او بعد از این قهرمانی، با رُم به فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۴ رسید، اما در ضربات پنالتی مغلوب لیورپول شد. با این حال، بزرگ‌ترین افتخار فالکائو نه جام‌ها، بلکه لقب ماندگار «هشتمین پادشاه رُم» است.
دوران حرفه‌ای فالکائو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| اینترناسیونال | ۱۹۷۲–۱۹۸۰ |
| رُم | ۱۹۸۰–۱۹۸۵ |
| سائو پائولو | ۱۹۸۵–۱۹۸۶ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۷۶–۱۹۸۶ |
۱۴- کارلوس آلبرتو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۵۴
در کشوری که همه چیز حول توانایی و حرکات نمایشی در خط دعوا می‌چرخد، مدافعان سرسخت زیاد تر کمتر دیده خواهد شد، حتی اگر کارکرد فوق الاده داشته باشند. کارلوس آلبرتو هر دو ویژگی را داشت. او هم می‌توانست به دعوا اضافه شود و گل بزند، و هم از نظر دفاعی در بیشترین سطح بازی کند.
آلبرتو بدون این که از مسئولیت کاپیتانی دچار واهمه شود، قسمت محوری آن تیم پرستاره و مشهور برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰ می بود. کارلوس آلبرتو در سال ۲۰۱۶ درگذشت، اما میراث او برای همیشه در ذهن هواداران فوتبال باقی خواهد ماند. دهه‌ها بعد از دوران بازی این بازیکن برزیلی، او هم چنان به گفتن یکی از بهترین مدافعان تاریخ برزیل شناخته می‌شود.
دوران حرفه‌ای کارلوس آلبرتو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| فلومیننزه | ۱۹۶۳–۱۹۶۶، ۱۹۷۴–۱۹۷۶ |
| سانتوس | ۱۹۶۶–۱۹۷۴ |
| فلامینگو | ۱۹۷۶–۱۹۷۷ |
| نیویورک کاسموس | ۱۹۷۷–۱۹۸۰، ۱۹۸۲ |
| کالیفرنیا سرف | ۱۹۸۱ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۶۴–۱۹۷۷ |
۱۳- کافو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۱۴۳
کافو از نگاه تعداد بسیاری به گفتن یکی از بزرگ‌ترین مدافعان کناری تاریخ شناخته می‌شود و رکورد بیشترین بازی ملی در تاریخ برزیل را در اختیار دارد. این ستاره قبل باشگاه رُم، بعد از دوران پله و گارینشا، پرچم سلسائو را هم چنان بالا برده نگه داشت و با این تیم در سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ قهرمان جهان شد و نقشی کلیدی در ماشین منظم و کارآمد تیم ملی برزیل داشت.
کافو انرژی بی‌پایانی داشت و به خوبی در قالب یک دفاع کننده کناری برزیلی می‌گنجید؛ مأموریتی که شامل دویدن مداوم در عرض زمین و پشتیبانی هم‌زمان به دعوا و دفاع می بود. با افزایش اهمیت مدافعان کناری در فوتبال مدرن، کافو هم چنان معیار قیاس بهترین مدافعان راست جهان است.
دوران حرفه‌ای کافو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| سائو پائولو | ۱۹۸۹–۱۹۹۵ |
| رئال ساراگوسا | ۱۹۹۵ |
| جوونتوده | ۱۹۹۵ |
| پالمیراس | ۱۹۹۵–۱۹۹۷ |
| رم | ۱۹۹۷–۲۰۰۳ |
| آ.ث. میلان | ۲۰۰۳–۲۰۰۸ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۹۰–۲۰۰۶ |
آمار کلیدی: کافو تنها بازیکن تاریخ است که در سه فینال جام جهانی وجود داشته است.
۱۲- کاکا
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۹۲
کاکا مدتی بهترین بازیکن جهان می بود و حتی در سال ۲۰۰۷ توپ طلا را به دست آورد، بعد از آنکه آ.ث. میلان را در لیگ قهرمانان روبه رو لیورپول به قهرمانی رساند و انتقام گرفت. او واقعاً بازیکنی بی‌نظیر و یک فوتبالیست خلاق می بود.
این هافبک خوش استیل به شکلی روان و بی‌زحمت در زمین حرکت می‌کرد و همه چیز را آسان نمود می‌داد، در حالی که در دوران اوج خود، متوقف‌نشدنی می بود. کاکا یک مسیحی مؤمن نیز می بود و هم در زمین و هم خارج از آن با الگو بودن رهبری می‌کرد. تنها علت وجود او در رتبه‌ای نسبتاً پایین در این فهرست، دوران نه‌چندان موفقش در رئال مادرید است.
دوران حرفه‌ای کاکا
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| سائو پائولو | ۲۰۰۰–۲۰۰۳، ۲۰۱۴ |
| آ.ث. میلان | ۲۰۰۳–۲۰۰۹ |
| رئال مادرید | ۲۰۰۹–۲۰۱۳ |
| آ.ث. میلان | ۲۰۱۳–۲۰۱۴ |
| اورلاندو سیتی | ۲۰۱۴–۲۰۱۷ |
| تیم ملی برزیل | ۲۰۰۲–۲۰۱۶ |
۱۱- سوکراتس
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۶۰
سوکراتس ستاره‌ی متفاوت و سرکش برزیل می بود که به سیگار علاقه داشت، ابایی از مصرف مشروبات الکلی نداشت و عقاید سیاسی‌اش را بدون واهمه نقل می‌کرد؛ اما همه‌ی این‌ها بخشی از جذابیت پزشک تحصیل‌کرده‌ای می بود که در زمین هم می‌درخشید. با قد ۱۹۱ سانتی‌متر، سوکراتس هافبکی لاغراندام اما ظریف می بود که به توانایی بازی با هر دو پا مشهور می بود.
او کاپیتان برزیل در جام جهانی ۱۹۸۲ می بود و رهبری تیمی را بر مسئولیت داشت که تعداد بسیاری آن را برای زیبایی خیره‌کننده سبک بازی فوتبالشان؛ بهترین تیم ملی تاریخ می‌دانند. با این حال، تیم او در برابر ایتالیا ناکامی خورد و از رقابت‌های آن سال جام جهانی کنار رفت.
دوران حرفه‌ای سوکراتس
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| بوتافوگو | ۱۹۷۳–۱۹۷۸، ۱۹۸۹ |
| کورینتیانس | ۱۹۷۸–۱۹۸۴ |
| فیورنتینا | ۱۹۸۴–۱۹۸۵ |
| فلامنگو | ۱۹۸۶–۱۹۸۷ |
| سانتوس | ۱۹۸۸–۱۹۸۹ |
| گارفورث تاون | ۲۰۰۴ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۷۹–۱۹۸۶ |
۱۰- جرزینیو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۸۲
جرزینیو یکی از آن بازیکنانی است که احتمالا نسل جوان کمتر او را بشناسد، مگر این که واقعاً علاقه‌مند و خبره فوتبال باشید؛ که اگر هستید، به شما تبریک می‌گوییم. این بازیکن برزیلی چهره‌ای کلیدی در قهرمانی برزیل در جام جهانی ۱۹۷۰ می بود، وقتی که به اولین بازیکنی تبدیل شد که در هر بازی جام جهانی گل زده و در نهایت جام را بالای سر برد؛ رکوردی که تا این مدت پابرجاست.
او هم در دو جناح و هم به گفتن مهاجم بازی می‌کرد و هم تنوع و هم کیفیت بالایی داشت. جرزینیو در آخر همان جام جهانی، در تیم منتخب فیفا قرار گرفت. کیفیت بازی این اسطوره برزیلی آنقدر بالا می بود که اگر شرایط دریافت توپ طلا را داشت، احتمالا برنده هم می‌شد.
دوران حرفه‌ای جرزینیو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| بوتافوگو | ۱۹۶۰–۱۹۷۴، ۱۹۸۱–۱۹۸۲ |
| مارسی | ۱۹۷۴–۱۹۷۵ |
| کایزر چیفس | ۱۹۷۵ |
| کروزیرو | ۱۹۷۶ |
| پرتوزا | ۱۹۷۷ |
| نورواسته | ۱۹۷۸ |
| فست کلاب | ۱۹۷۹ |
| خورخه ویلسرمن | ۱۹۸۰–۱۹۸۱ |
| ناین د اکتوبر | ۱۹۸۲ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۶۴–۱۹۸۲ |
۹- دیدی
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۶۸
در تیمی که با جوانی و طراوت پله هدایت می‌شد و دریبل‌زنی شگفت انگیز گارینشا آن را جلا می‌داد، هافبک مغز متفکری که نزدیک می بود از تیم خط بخورد، در جام جهانی ۱۹۵۸ به گفتن بهترین بازیکن تورنمنت انتخاب شد. والدیر “دیدی” پریرا تسلطی بر توپ داشت که کمتر فردی می‌توانست فهمیدن یا مهارش کند.
او مخترع تکنیک ضربه آزاد معروف به «برگ خشک» می بود -توپ همانند برگی در حال سقوط و با همان کم شدن ارتفاع به سمت دروازه می‌رفت- که بعدها الهام‌قسمت ضربات «ناکل‌بال» کریستیانو رونالدو شد. دیدی در جریان بازی هم به همان اندازه استاد می بود، گویی همیشه فضای اختصاصی خودش را برای ارسال پاس به هم‌تیمی‌هایش داشت. او کودکی‌اش را با فروش بادام‌زمینی برای پشتیبانی به خانواده گذراند، اما دوران حرفه‌ای‌اش را با دو قهرمانی جام جهانی به آخر رساند.
دوران حرفه‌ای دیدی
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| مادورِیرا | ۱۹۴۷–۱۹۴۹ |
| فلومیننزه | ۱۹۴۹–۱۹۵۶ |
| بوتافوگو | ۱۹۵۶–۱۹۵۹، ۱۹۶۰–۱۹۶۲، ۱۹۶۴–۱۹۶۵ |
| رئال مادرید | ۱۹۵۹–۱۹۶۰ |
| اسپورتینگ کریستال | ۱۹۶۲–۱۹۶۴ |
| سی‌دی وراکروز | ۱۹۶۵–۱۹۶۶ |
| سائو پائولو | ۱۹۶۶ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۵۲–۱۹۶۲ |
۸- زیکو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۷۱
زیکو زیاد تر به گفتن بهترین بازیکنی شناخته می‌شود که هیچ زمان جام جهانی را نبرده است، اما تأثیر او بر فوتبال برزیل تقریباً بی‌رقیب است. این هافبک تهاجمی افسانه‌ای در ۷۳۱ بازی برای فلامینگو موفق به زدن ۵۰۸ گل شد. رکورد زیکو در تیم ملی برزیل نیز دیدنی است: ۴۸ گل در ۷۱ بازی.
زیکو قسمت عمده‌ای از دوران حرفه‌ای خود را در فلامینگو گذراند، اما دو سال پربار را هم در سری آ ایتالیا با اودینزه سپری کرد. او در آخر فصل ۸۴-۱۹۸۳ به گفتن بهترین بازیکن لیگ ایتالیا انتخاب شد.
دوران حرفه‌ای زیکو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| فلامینگو | ۱۹۷۱–۱۹۸۳، ۱۹۸۵–۱۹۸۹ |
| اودینزه | ۱۹۸۳–۱۹۸۵ |
| کاشیما آنتلرز | ۱۹۹۱–۱۹۹۴ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۷۶–۱۹۸۶ |
۷- نیمار
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۱۲۸
به گفتن بهترین گلزن تاریخ تیم ملی برزیل، نیمار در بین بزرگ‌ترین ستاره‌های تاریخ این سرزمین جای می‌گیرد. گرچه نتوانسته افتخارات بزرگی همراه با تیم ملی کشورش کسب کند، اما جایگاه بالایش در این فهرست کاملاً با لیاقت اوست. مبلغ نجومی که پاری‌سن‌ژرمن برای خرید این ستاره جوان اسبق تیم سانتوس پرداخت، هم چنان رکورد گرانقیمت‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال است.
او در بارسلونا به بخشی کلیدی از سه‌ضلعی افسانه‌ای MSN (مسی، سوارز، نیمار) تبدیل شد و موفق به کسب سه‌گانه اروپا شد. با این‌که در سال‌های تازه صدمه دیدن‌ها او را آزار داده، بی‌شک نیمار دوران حرفه‌ای شگفت‌انگیزی داشته و هم چنان ادامه دارد. نیمار با برگشت به سانتوس در تلاش است تا مجدد دوران اوجش را احیا کند.
دوران حرفه‌ای نیمار
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| سانتوس | ۲۰۰۹–۲۰۱۳، ۲۰۲۵–اکنون |
| بارسلونا | ۲۰۱۳–۲۰۱۷ |
| پاری‌سن‌ژرمن | ۲۰۱۷–۲۰۲۳ |
| الهلال | ۲۰۲۳–۲۰۲۵ |
| تیم ملی برزیل | ۲۰۱۰–اکنون |
۶- روماریو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۷۱
دیگر توانایی شگفت انگیز برزیلی که آمار گلزنی چشمگیری دارد: ۵۵ گل در ۷۱ بازی ملی. روماریو در اروپا هم درخشید و با بارسلونا و پی‌اس‌وی آیندهوون عناوین بسیاری کسب کرد. گرچه تعداد بسیاری او را با روزهای حضورش در بارسلونا به یاد می‌آورند، اما بهترین دوران باشگاهی روماریو در آیندهوون رقم خورد؛ جایی که در ۱۴۸ بازی، ۱۲۸ گل به ثمر رساند.
با نقش مهم در تیم آیندهوون در رسیدن به سه قهرمانی لیگ هلند در طی پنج فصل، روماریو به یکی از بهترین بازیکنان تاریخ این لیگ تبدیل شد. او برای تعداد بسیاری از طرفداران فوتبال مدرن نامی آشناست، حتی اگر دوران اوجش در دهه ۹۰ بوده باشد.
دوران حرفه‌ای روماریو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| واسکو دا گاما | ۱۹۸۵–۱۹۸۸، ۲۰۰۰–۲۰۰۲، ۲۰۰۵–۲۰۰۶، ۲۰۰۷ |
| پی‌اس‌وی آیندهوون | ۱۹۸۸–۱۹۹۳ |
| بارسلونا | ۱۹۹۳–۱۹۹۵ |
| فلامنگو | ۱۹۹۵–۱۹۹۶، ۱۹۹۷–۱۹۹۹ |
| والنسیا | ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |
| فلومیننزه | ۲۰۰۲–۲۰۰۴ |
| السد (قرضی) | ۲۰۰۳ |
| میامی اف‌سی | ۲۰۰۶ |
| آدلاید یونایتد (قرضی) | ۲۰۰۶ |
| آمریکا-RJ | ۲۰۰۹ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۸۷–۲۰۰۵ |
۵- ریوالدو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۷۶
ریوالدو بازیکنی بی‌نظیر اما به شدت تک پایی شناخته می‌شود، با این حال پای چپ جادویی‌اش برایش کافی می بود تا به یکی از بهترین‌های تاریخ فوتبال برزیل تبدیل شود. او طبق معمولً از سمت راست به داخل محوطه جریمه نفوذ کرده و مدافعان را به دردسر می‌انداخت. ریوالدو در سال ۱۹۹۹ برای درخشش در بارسلونا، توپ طلا را دریافت کرد.
در جام جهانی ۲۰۰۲ نیز احتمالا ریوالدو بهترین بازیکن برزیل می بود و در خط دعوا افسانه‌ای تیم ملی کشورش با رونالدینیو و رونالدو همکاری می‌کرد. تأثیر او در تیم ملی برزیل زیاد تر به علت وجود ستارگان برزیلی متعدد آن دوران، کمتر دیده می‌شود، اما ریوالدو یکی از فنی‌ترین بازیکنان نسل طلایی برزیل می بود.
دوران حرفه‌ای ریوالدو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| سانتا کروز | ۱۹۹۱–۱۹۹۲ |
| موگی میریم | ۱۹۹۲–۱۹۹۴، ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |
| کورینتیانس (قرضی) | ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |
| پالمیراس | ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |
| دپورتیوو لاکرونیا | ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |
| بارسلونا | ۱۹۹۷–۲۰۰۲ |
| آ.ث. میلان | ۲۰۰۲–۲۰۰۳ |
| کروزیرو | ۲۰۰۴ |
| المپیاکوس | ۲۰۰۴–۲۰۰۷ |
| آ.ا.ک آتن | ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |
| بون‌یودکور | ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |
| سائوپائولو (قرضی) | ۲۰۱۱ |
| کابوسکورپ | ۲۰۱۲ |
| سائو کایتانو | ۲۰۱۳ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۹۳–۲۰۰۳ |
۴- رونالدینیو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۹۷
چه چیزی زیاد تر می‌توان درمورد این مرد او گفت؟ او علتشد میلیون‌ها نفر عاشق فوتبال شوند. با شخصیت بشاش و توانایی جادویی‌اش در خلق لحظات دیدنی، رونالدینیو برای همیشه نامش را در تاریخ فوتبال حک کرده است. در دو سال حضورش در بارسلونا، بی‌تردید یکی از بهترین بازیکنان تاریخ می بود و در سال ۲۰۰۵ به لیاقت توپ طلا را دریافت کرد.
رونالدینیو یکی از بااستعدادترین بازیکنانی می بود که تا به حال پا به توپ شده‌اند. تماشای جادوگری این ستاره اسبق میلان، به‌خصوص دریبل‌های بی‌همتایش که حتی بین تکنیکی‌ترین بازیکنان برزیلی هم کم‌نظیر می بود، برای هواداران یک لذت ناب به حساب می‌آمد.
دوران حرفه‌ای رونالدینیو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| گرمیو | ۱۹۹۸–۲۰۰۱ |
| پاری‌سن‌ژرمن | ۲۰۰۱–۲۰۰۳ |
| بارسلونا | ۲۰۰۳–۲۰۰۸ |
| آ.ث. میلان | ۲۰۰۸–۲۰۱۱ |
| فلامنگو | ۲۰۱۱–۲۰۱۲ |
| اتلتیکو مینیرو | ۲۰۱۲–۲۰۱۴ |
| کورتارو | ۲۰۱۴–۲۰۱۵ |
| فلومیننزه | ۲۰۱۵ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۹۹–۲۰۱۳ |
۳- گارینشا
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۵۰
گارینشا نماد کامل یک داستان رسیدن به پیروزی از دل سختی‌ها است. او در فقر به دنیا آمد و از بدو تولد پاهایی کج، ستون فقراتی نامتقارن و حتی یک پای مختصر‌تر از فرد دیگر داشت. پزشکان می‌انها گفتند همین که می‌تواند راه برود معجزه است، چه برسد به دویدن یا فوتبال بازی کردن.
اما گارینشا همه پیش‌بینی‌ها را به چالش کشید و به یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ فوتبال تبدیل شد. او با دریبل‌های شگفت انگیز و شدت بی‌نظیرش، مدام مدافعان و تماشاگران را مسحور می‌کرد. در غیاب پله، او برزیل را در جام جهانی ۱۹۶۲ به دفاع از گفتن قهرمانی رساند.
دوران حرفه‌ای گارینشا
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| سرانو | ۱۹۵۱ |
| بوتافوگو | ۱۹۵۳–۱۹۶۵ |
| کورینتیانس | ۱۹۶۶ |
| اتلتیکو جونیور | ۱۹۶۸ |
| فلامنگو | ۱۹۶۸–۱۹۶۹ |
| اولاریا | ۱۹۷۲ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۵۵–۱۹۶۶ |
۲- رونالدو
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۹۹
تعداد بسیاری اعتقاد دارند که به‌جز پله و مارادونا، تنها رونالدو است که می‌تواند با مسی و کریستیانو قیاس شود. «R9» واقعاً بسیار می بود؛ او در دوران حرفه‌ای خود ۴۲۰ گل زد و دو توپ طلا برد، و این در حالی است که دوران حرفه‌ای‌اش به‌شدت تحت‌تأثیر صدمه دیدن‌ها قرار گرفت.
رونالدو برزیلی برای بزرگ‌ترین باشگاه‌های جهان بازی کرد؛ رئال مادرید، بارسلونا، اینتر و آ.ث. میلان. او تا این مدت هم یکی از بهترین همه‌کننده‌های تاریخ فوتبال است و توانمندیاش در گلزنی با هر دو پا و ضربات سر از فواصل گوناگون، مثال‌زدنی می بود.
دوران حرفه‌ای رونالدو
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| کروزیرو | ۱۹۹۳–۱۹۹۴ |
| پی‌اس‌وی آیندهوون | ۱۹۹۴–۱۹۹۶ |
| بارسلونا | ۱۹۹۶–۱۹۹۷ |
| اینتر میلان | ۱۹۹۷–۲۰۰۲ |
| رئال مادرید | ۲۰۰۲–۲۰۰۷ |
| آ.ث. میلان | ۲۰۰۷–۲۰۰۸ |
| کورینتیانس | ۲۰۰۹–۲۰۱۱ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۹۴–۲۰۱۱ |
۱- پله
تعداد بازی ملی برای برزیل: ۹۲
چه او را بهترین بازیکن تاریخ بدانید چه نه، نمی‌توان تاج پادشاهی فوتبال را از پله گرفت. او نخستین اسطوره جهانی فوتبال می بود و تا این مدت هم تنها بازیکنی است که سه جام جهانی را فتح کرده است. مرگ او در اواخر ۲۰۲۲ جهان فوتبال را در سوگ یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های این ورزش فرو برد.
پله در طول دوران حرفه‌ای‌اش تعداد حیرت‌انگیزی گل زد، اما مهم‌تر از آن میراثی می بود که در قرن بیستم بر جای گذاشت؛ میراثی که به گمان زیادً همیشه او را به‌گفتن بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ برزیل معارفه خواهد کرد. آمار گلزنی‌اش نیز پله را بعد از کریستیانو رونالدو و لیونل مسی در جمع بهترین گلزنان تاریخ قرار داده است.
دوران حرفه‌ای پله
| تیم | سال‌ها |
|---|---|
| سانتوس | ۱۹۵۶–۱۹۷۴ |
| نیویورک کاسموس | ۱۹۷۵–۱۹۷۷ |
| تیم ملی برزیل | ۱۹۵۷–۱۹۷۱ |
دسته بندی مطالب
اخبار کسب وکار
[ad_2]
