معماری و ساخت

کریستوفر رن، معمار مشهور، مکان قلعه ویران گرینویچ را برای رصدخانه جدید مناسب دانست؛ زیرا پایه‌های محکم قلعه قدیمی در محل باقی مانده بود و در یک پارک سلطنتی قرار داشت. رن بر طراحی ساختمان نیز نظارت داشت.

این پروژه با بودجه محدود و سرعت بالا اجرا شد. در ساعت ۳۱۴ بعدازظهر ۱۰ آگوست ۱۶۷۵، اولین سنگ بنای رصدخانه سلطنتی گذاشته شد و کمتر از یک سال بعد، در ۱۰ ژوئیه ۱۶۷۶، جان فلمستید به همراه دو خدمتکار خود برای آغاز رصد‌های جدی به آنجا رفت.

فلمستید در طول چهل سال در خانه‌ای زندگی کرد که بعدا به نام او مشهور شد و بیش از ۵۰،۰۰۰ رصد ماه و ستارگان را از ساختمان مجاور انجام داد. خانه فلمستید اولین بخش رصدخانه بود که برای ستاره‌شناس سلطنتی و پذیرایی مهمانان ساخته شده بود. این خانه سال‌ها سکونتگاه کودکان، خدمتکاران، آشپز‌ها، پرستاران و ستاره‌شناسان بود و با اضافه شدن ساختمان‌های جدید گسترش یافت.

<figcaption class="wp-element-caption"خانه فلمستید

در سال ۱۸۱۸، رصدخانه سلطنتی به مدیریت دریاسالاری منتقل شد و به طور قابل توجه‌ی گسترش یافت. در اواخر قرن نوزدهم می‌لادی، نزدیک به ۶۰ نفر در آن فعال بودند.

ستاره‌شناسان سلطنتی و طول جغرافیایی

جان فلمستید به مدت ۴۲ سال سمت منجم سلطنتی را بر عهده داشت. در ۳۰۰ سال فعالیت این رصدخانه، تنها ۹ ستاره‌شناس سلطنتی دیگر در گرینویچ خدمت کردند.

دو ستاره‌شناس اول، جان فلمستید و ادموند هالی، تمام ستارگان قابل مشاهده در نیم‌کره شمالی و جنوبی را ترسیم کردند. از آنجا که نجوم و زمان‌سنجی به طور جدایی‌ناپذیر مرتبط هستند، رصدخانه سلطنتی در توسعه ساعت‌های دقیق نیز نقش کلیدی ایفا کرد.

در دهه ۱۷۶۰، ارائه جداول نویل مسکلین برای تعیین طول جغرافیایی در دریا با استفاده از ابزار‌های نجومی و زمان‌سنج‌های جان هریسون، امکان ترسیم نقشه جهان با دقت علمی جدید را فراهم آورد.

<figcaption class="wp-element-caption"ساختمانی که منشأ نصف النهار اولیه گرینویچ را در خود جای داده است و با نوار برنجی در پیش‌عرصه اشکار شده است.

رصدخانه سلطنتی گرینویچ در قرن ۲۰ و بعد از آن

در قرن نوزدهم می‌لادی مشخص شد که رصدخانه باید از گرینویچ خارج شود. آلودگی هوا و نور لندن و ارتعاشات ناشی از خطوط قطار، تداخلی در مشاهدات مغناطیسی ایجاد کرده بود.

انتقال رصدخانه یک حرکت برنامه‌ریزی شده بود، اما با آغاز جنگ جهانی دوم به تعویق افتاد. در طول جنگ نیز رصدخانه از ضربه یک بمب صدمه دید. سرانجام، رصدخانه در قلعه هرستمن‌زو مستقر شد و در سال ۱۹۵۳، رصدخانه گرینویچ بخشی از موزه ملی دریایی گردید.

خانه فلمستید در سال ۱۹۶۰ برای عموم باز شد و ساختمان‌های دیگر نیز در سال ۱۹۶۷ به همین ترتیب در دسترس قرار گرفتند. پس از باز‌سازی‌های گسترده، رصدخانه سلطنتی در سال ۲۰۰۷ با گالری‌های جدید و مدرن و یک مرکز آموزشی بازگشایی شد.