فصل چهارم ذا بوایز با طعنه به ترامپ و نقد فرهنگ ابرقهرمانی هالیوود آغاز شد

فصل چهارم سریال ذا بوایز با رویکردی سیاسیمحور، فضای انتخاباتی آمریکا را بازتاب میدهد و شخصیت هوملندر را به عنوان نمادینی از دونالد ترامپ به ریشخند میکشد. این فصل که اخیرا آغاز شده، فرمول استهزا و نقد اجتماعی سریال را حفظ کرده و به طور همزمان ارجاعات گستردهای به صنعت سینمای هالیوود و فرنشایزهای ابرقهرمانی نظیر مارول دارد.
<figcaption class="wp-element-caption"باید خوشحال می بود که The Boys سپس از پنج فصل، قبل از این که خودش را هم مسخره کند، آخر مییابددر قسمت پنجم فصل، سکانسهایی دیده میشود که فرآیند تولید محتوای ابرقهرمانی و سیاستهای تنوعگرایانه استودیوها را هدف طعنه قرار میدهد. سریال با اغراق در توصیف تعداد فیلمهای پیش رو، خودآگاهی نسبت به جایگاه خود در چرخه تولید بلاکباسترها را نشان میدهد. کارگردان سریال اریک کریپک در مصاحبهای با هالیوود ریپورتر تصریح کرد که هدف او ایجاد یک اثر استهزاسازی سیاسی-اجتماعی است که جامعه را بازتاب دهد، نه تنها ارجاع دادن به واقعیات بیرونی.
شوخیهای سیاسی فصل چهارم از جمله ارجاع به انتخاب کین مککارتی به عنوان سخنگوی کاخ سفید پس از پانزده دور رأیگیری، با کمی تحریف در تعداد دورها ارائه شده. هوملندر پس از تبرئه در دادگاه، قدرت سیاسی خود را تقویت میکند و ویکتوریا نیومن را به عنوان معاون رئیسجمهور برمیگزیند. این رویدادها موازی با تحولات سیاسی واقعی آمریکا روایت میشوند، هرچند سریال تلاش میکند با فضای زمانه هماهنگ بماند.
<figcaption class="wp-element-caption"خونینتر از همیشهتحلیلگران معتقدند تمسخر ترامپ در این فصل به دلیل ذاتا مضحک بودن رفتارهای او، دچار چالش شده است. آرماندو یانوچی، خالق آثار کمدی سیاسی، پیشتر بیان داشته که ترامپ خود مدام در حال ساخت یک فیلم کمدی از شخصیت خودش است و این امر کار استهزا را دشوار میسازد. کریپک نیز در سال ۲۰۲۲ اعلام کرده بود که تیم نویسندگی به دلیل برجسته شدن مجدد ترامپ، عصبانیتر و ترسیدهتر ادامه میدهد.
مقایسه فصل سوم و چهارم نشان میدهد که در فصل پیشین، تمرکز بر اظهارات و رفتارهای رسانهای ترامپ بود، در حالی که فصل جدید بر برنامههای سیاسی و تلاش برای کنترل قدرت تمرکز دارد. هوملندر در تجمعات طرفداران خود، نئونازیها و نظریههای توطئه را تقویت میکند و نمادهایی چون پرچم کنفدراسیون را به نمایش میگذارد. این عناصر کپیپیست شده از روحیه زمانه و جریانهای فرهنگی آمریکا هستند.
<figcaption class="wp-element-caption" دیگر نیازی نیست به فردی فهماند که هوملندر همان ترامپ است!با وجود انتقادات سیاسی تکراری، سریال همچنان از جنبههای تفریحی و دراماتیک قوی برخوردار است. صحنههای اکشن، خشونت گرافیکی و جوکهای موثر حضور دارند. شخصیتهای جدید چون سیستر سیج عمق روایی را افزایش دادهاند. جفری دین مورگان نیز در نقشی کوتاه اما تأثیرگذار ظاهر شده. آرکهای شخصیتی بوچر، هیویی، فرنچی و کیمیکو همچنان جذابترین بخشهای داستاناند.
کریپک در گفتگو با رولینگ استون تأکید کرد که حفظ تناسب بین محتوای سریال و واقعیت سیاسی امری ضروری است. او میداند که دنیا هر روز پیچیدهتر میشود و سریال باید پاسخگو باشد. با این حال، نگران است که پس از پنج فصل به پایان برسد تا از تکرار خود و تبدیل به مسخرهی خود جلوگیری کند.
<figcaption class="wp-element-caption"سری کمیکهای The Boys وقتی که انتشار شدند ارجاعات بسیاری به وقایع سیاسی دنیای بیرون داشتند، سریال تلاش کرده همین رویکرد را نگه داری کندجمعبندی نشان میدهد فصل چهارم با گسترش تمهای سیاسی و فرهنگی، تلاش میکند آینهای باشد برای جامعه آمریکا در سال جاری. اگرچه برخی ارجاعات سیاسی تکراری و خستهکننده به نظر میرسند، اما سریال همچنان به عنوان بهترین اثر در ژانر ضد-ابرقهرمانی شناخته میشود و مخاطبان را در انتظار فصل پایانی نگه داشته است.
<figcaption class="wp-element-caption"باید خوشحال می بود که The Boys سپس از پنج فصل، قبل از این که خودش را هم مسخره کند، آخر مییابد