علائم و دلایل سردی مداوم دست و پا ناشی از کمبود آهن, سردی مداوم در دستها و پاها میتواند یکی از علائم بارز کمبود آهن در بدن باشد. این حالت که به آن افتآهن نیز میگویند، زمانی رخ میدهد که سطح آهن در خون کمتر از حد نرمال قرار گیرد و بدن قادر به تولید هموگلوبین به میزان کافی نیست. نقش آهن در گرمای بدن آهن عنصر حیاتی در ساخت هموگلوبین است؛ پروتئینی که اکسیژن را به تمام سلولهای بدن منتقل میکند.
وقتی آهن کم باشد، انتقال اکسیژن به اندامهای دور از قلب مانند دستها و پاها کاهش مییابد و حس سرما تشدید میشود.
سایر علائم کمبود آهن علاوه بر سردی اندامها، افراد مبتلا ممکن است با سرگیجه، سردرد، تنگی نفس، شکنندگی ناخن، ریزش مو، التهاب زبان، بیقراری پاها و میل به خوردن مواد غیرخوراکی (پیکا) روبرو شوند. تمرکز کاسته شده و افزایش عفونتهای مکرر نیز از نشانههای رایج است.
افراد در معرض خطر بیشتر زنان باردار، خانمانی با قاعدگی سنگین، کودکان، نوجوانان، گیاهخواران، وگانها، بیماران بیماریهای گوارشی (مانند سلیاک و IBD)، اهداکنندگان مکرر خون و مبتلا به بیماریهای مزمن مانند نارسایی کلیه یا سرطان، بیشترین ریسک را دارند.
آیا فقط رژیم غذایی کفایت میکند؟ در موارد خفیف تا متوسط، مصرف غذاهای غنی از آهن مانند گوشت قرمز، مرغ، ماهی، عدس، لوبیا، اسفناج و غلات تقویتشده، همراه با ویتامین سی (مرکبات، فلفل دلمهای) میتواند مفید باشد. اما در کمبودهای شدید، اختلال جذب یا خونریزی مزمن، رژیم غذایی به تنهایی پاسخگو نیست و نیاز به مکملهای دارویی یا تزریق وریدی آهن تحت نظر پزشک وجود دارد.
نتیجهگیری شناسایی زودهنگام علائم و مراجعه به پزشک برای تستهای خون و تشخیص دقیق، کلید پیشگیری از عوارض جدی مانند کمخونی است. اصلاح رژیم غذایی پایه درمان است، اما در موارد پیشرفته مداخله پزشکی ضروری میشود.
