تحلیل اعتراضات و اعتصاب پرستاران در شیراز و شهرهای دیگر دلایل، پیامدها و چالشهای معیشتی, ماجرای اعتراض، تحصن، استعفا و اعتصاب پرستاران در چند شهر از جمله شیراز، ریشه در نارضایتیهای عمیقتر از مسائل حقوقی و شغلی دارد. این موج اعتراضی که از اردیبهشت و خرداد ماه جاری با استعفای دستهجمعی در بیمارستانهای مختلف آغاز شد، اکنون به اعتصابهای گسترده در بیمارستانهای دولتی شیراز و استان البرز منجر شده است.
ریشههای نارضایتی پرستاران حقوق پایین و تعرفهگذاری نامشفاف یکی از اصلیترین انتقادات پرستاران، پایه حقوق پایین آنها است. بر اساس گزارشها، مجموع دریافتی ماهانه پرستاران با سابقه کار بالا، رقمی بین ۱۲ تا ۱۵ میلیون تومان است.
پرستاران همچنین از عدم شفافیت در تعرفهگذاری و فرمول محاسبه اضافهکاری شکایت دارند؛ مسالهای که قانون مصوب سال ۱۳۸۶ درباره آن وجود دارد اما نحوه اجرا و معیارهای آن (تعداد بیمار، سطح مراقبت و…) همچنان مبهم است. وقایع اخیر در شیراز از تجمع تا خودکشی و اعتصاب اعتراضات پرستاران شیراز پیشینه چند ماهه دارد و شامل تجمعات متعددی در برابر استانداری، دانشگاه علوم پزشکی و دفتر امام جمعه بوده است.
ن شیراز در ۱۵ مرداد دست به اعتصاب بزنند تا جایی که ۹۰ تا ۹۵ درصد پرستاران در شیفتهای کاری حاضر نشدند.
این اعتصاب به سرعت به بیمارستانهای دیگر دولتی شیراز از جمله نمازی گسترش یافت و پذیرش بیماران غیر اورژانسی متوقف شد. واکنش دانشگاه علوم پزشکی شیراز جذب نیرو و تهدید در واکنش به اعتصاب، دانشگاه علوم پزشکی شیراز فراخوان جذب پرستار از دیگر شهرها صادر کرده و بسیج جامعه پزشکی نیروهای جهادی را برای جبران خلأ فراخوانده است.
ای مربوط به ثبت غیبت و عدم پرداخت حقوق بر اساس آییننامه نیز مطرح است.
حق مسکن ۱۲۰ هزار تومانی که توسط علوم پزشکی واریز میشود، از دیگر موارد انتقاد پرستاران است. دیدگاههای مخالف در میان فعالان صنفی محمدرضا سقائیانفر، از فعالان صنفی پرستاری، روش اعتصاب و تعطیل کردن بخشهای حساس مانند آیسییو، شیمیدرمانی و عملخانه را غیرانسانی و نادرست میداند. او معتقد است که سلامت مردم نباید گروگان مطالبات صنفی شود و پیگیری باید از مجاری قانونی و از طریق سازمان نظام پرستاری انجام گیرد.
سقائیانفر همچنین به تاخیر در تسویه حساب سازمانهای بیمهگر به عنوان یکی از دلایل معوقه حقوق پرسنل توسط دانشگاهها اشاره میکند. چالش ساختاری بودجه و تعهدات وزارت بهداشت تحلیل کلی نشان میدهد که ریشه مسئله در ساختار مالی است. وزارت بهداشت در دولتهای مختلف نوید اعطای امتیازات حقوقی داده که بودجه آن تامین نشده است.
بار اصلی تامین هزینهها بر دوش دانشگاههای علوم پزشکی گذاشته شده که خود در تامین بودجههای عمرانی و حقوقی دچار کمبود هستند. پرستاران معترض در دو دسته درمان و بهداشت تقسیم میشوند و اعتراضات فعلی مربوط به بخش درمان است. اکنون باید منتظر برنامههای وزارت بهداشت و درمان در دولت سیزدهم برای حل بنیادین این معضل معیشتی ماند.
