محمدرضا هلال‌زاده: من بیکار نیستم، آثارم در صف پخش هستند

بازیگر سریال طوبی محمدرضا هلال‌زاده در مصاحبه‌ای به تشریح دلایل پذیرش نقش ضیا و تجربه‌های خود در این اثر پرداخت. او که از سال ۱۳۸۹ به طور حرفه‌ای در تئا‌تر فعال است، حضور پررنگی در این سریال داشت و مخاطبان اکنون او را با نام شخصیت ضیا می‌شناسند.

دلایل همکاری در سریال طوبی

هلال‌زاده درباره ویژگی‌هایی که او را به پذیرش نقش ترغیب کرد، گفت وجود اساتید گرامی چون سعید سلطانی، علیرضا زرین‌دست و حامد حسینی، و سپس جذابیت فیلمنامه، دلایل اصلی من برای همکاری در این پروژه بود.

چالش‌های نقش ضیا

او در مورد چالش‌های نقش اظهار داشت چالش خاصی وجود نداشت، اما جذابیت منحصر‌به‌فرد این بود که در سنین مختلف ایفای نقش می‌کردم و هر کدام تداوم حسی مخصوص به خود را داشت. بزرگ‌ترین تجربه حسی برای من سکانس آخر بود که لحظه مرگ را با تمام وجود تجربه می‌کردم.

دلنشین‌ترین ویژگی شخصیت ضیا از نظر او این بود که در اوج غرور و قدرت می‌توانست بی‌رحم باشد، اما در برابر خانواده، به‌ویژه پدرش، سر به زیر می‌آورد و مخالف جنگ و ظلم بود. از همه مهم‌تر، عاشق بود، مخصوصا عاشق همسرش.

همکاری با بازیگران باتجربه

در مورد همکاری با پرویز فلاحی‌پور و خانم سزاوار، بازیگر نقش پدر و مادر ضیا، گفت آقای فلاحی‌پور انسانی شریف و بزرگوار هستند و همکاری با ایشان افتخار بود. حس‌های بهترین را به من منتقل می‌کردند. خانم سزاوار نیز در سطح بسیار بالایی قرار دارند و ما برای ایجاد رابطه باورپذیر در جزئیات نقش‌ها با هم مشورت می‌کردیم.

بازخورد مخاطبان

مخاطبان واقعا به او لطف داشتند و کاراک‌تر ضیا را دوست داشتند. بازخورد‌های مثبت و انرژی‌بخش زیادی دریافت کرد. وقتی سکانس مرگ ضیا پخش شد، حجم زیادی از پیام‌های مخاطبان در شبکه‌های اجتماعی برای او فرستاده شد که همه از این اتفاق غمگین بودند. این برای او بسیار دلنشین بود.

رابطه عاشقانه ضیا و پریزاد از همان ابتدا مورد توجه مخاطبان قرار گرفت. هلال‌زاده معتقد است اگر بازیگر با تمام عواطف و خالصانه جلوی دوربین باشد، قطعا دیده می‌شود. گفتگو‌های ما با خانم سزاوار برای عمیق‌تر شدن این نقش‌ها کمک کرد و کلیپ‌های مردمی زیادی در این باره ساخته شد.

فضای تیم سازنده

تیم سازنده طوبی هم در جلوی دوربین و هم پشت صحنه، تیمی پرمهره و همدل بود که مانند یک خانواده با هم رفتار می‌کردند. حضور سعید و عادل سلطانی نیز سبب افزایش همبستگی شد.

پاسخ به پرسش کم‌کاری

او درباره پرسش اینکه چرا در این سال‌ها کمتر شناخته شده است، پاسخ داد من از سال ۱۳۸۹ به طور حرفه‌ای در تئا‌تر فعال هستم و همیشه تلاش کرده‌ام پرکار باشم، اما انتخاب فیلمنامه و عوامل برایم همیشه اولویت داشته است. در نمایش‌ها، فیلم‌ها و سریال‌های مختلفی ایفای نقش کرده‌ام. بخشی پخش شده‌اند، اما تعدادی در صف اکران مانده یا به دلایلی پخششان معوق شده که امیدوارم در ماه‌های آینده به نمایش در بیایند.