هوش مصنوعی به شناسایی نام‌های مخفی حیوانات کمک می‌کند
علی باقری
۹ شهریور ۱۴۰۳
۹ شهریور ۱۴۰۳ - ۲۰:۳۵
به گزارش خبرخوان، شاعر آمریکایی تی. اس. الیوت معتقد بود گربه‌ها سه نام دارند نامی که صاحبشان می‌خواند، نام رسمی‌تر و نامی عمیق که فقط خود گربه می‌داند و هیچ تحقیق انسانی نمی‌تواند آن را کشف کند.
اکنون محققان با استفاده از ضبط‌کننده‌های صوتی و نرم‌افزار‌های تشخیص الگو، اکتشافات غیر‌منتظره‌ای درباره نام‌های حیوانات به دست آورده‌اند، به‌ویژه در مورد می‌مون‌های کوچکی به نام مارموست.
در مطالعه‌ای که در مجله ساینس منتشر شده، دانشمندان ادعا کرده‌اند مارموست‌ها با صدایی خاص به دوستان خود برچسب می‌زنند. تا به‌حال تنها انسان‌ها، دلفین‌ها، فیل‌ها و احتمالا طوطی‌ها از صدا‌های خاص برای صدا زدن افراد دیگر استفاده می‌کردند.
نام مخفی مارموست‌ها چگونه کشف شد؟
مارموست‌ها موجودات بسیار اجتماعی هستند که ارتباط خود را از طریق صدای جیرجیر و چهچهه‌های بلندی به نام تماس فی حفظ می‌کنند. با ضبط جفت‌های مختلف می‌مون‌ها در نزدیکی یکدیگر، تیم متوجه شد حیوانات صدا‌های خود را با یک برچسب آوازی مخصوص شریک مکالمه تنظیم می‌کنند.
دیوید عمر، عصب‌شناس رهبر پروژه، می‌گوید این صدا‌ها همانند نام‌ها در انسان است. در تماس‌های آن‌ها یک ساختار زمانی وجود دارد و آنچه گزارش می‌دهیم این است که میمون آن را به‌خوبی تنظیم می‌کند تا هر فرد را رمزگذاری کند.
این نام‌ها برای گوش انسان قابل تشخیص نیستند، بلکه از طریق یک جنگل تصادفی و تکنیک آماری یادگیری ماشینی که تیم عمر برای طبقه‌بندی و تحلیل صدا‌ها به کار برد، شناسایی شده‌اند.
تیم برای اثبات اینکه کد می‌مون‌ها را شکسته‌اند، صدای ضبط شده مارموست‌ها را از طریق بلندگو پخش کردند. وقتی نام ضبط شده میمون پخش می‌شد، بیش‌تر جواب می‌دادند.
این تحقیقات می‌تواند سرنخ‌هایی درباره منشأ زبان انسان، قوی‌ترین نوآوری تکاملی ما، ارائه دهد. در سال‌های گذشته استدلال می‌شد زبان انسان بی‌نظیر است و حیوانات فاقد مغز و دستگاه صوتی برای مکالمه‌اند، اما شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که اینطور نیست، به‌ویژه اکنون که استفاده از نام‌ها در حداقل چهار گونه حیوان یافت شده است. عمر می‌گوید شواهد جدید بسیار قوی نشان می‌دهد تکامل زبان اتفاقی منحصر به‌فرد نبوده است.
تحقیقات قبل
برخی از تاکتیک‌های تحقیقاتی مشابه در اوایل سال جاری توسط می‌کی پاردو گزارش شد که ۱۴ ماه را در کنیا برای ضبط اصوات ارتباطی فیل‌ها گذرانده بود. فیل‌ها با بوق زدن زنگ خطر را به صدا در می‌آورند، اما بیش‌تر صدا‌های آن‌ها آنقدر بلند و عمیق است که تنها تا حدی برای انسان قابل شنیدن است.
پاردو شواهدی آشکار کرد که نشان می‌داد فیل‌ها از برچسب‌های صوتی استفاده می‌کنند. او می‌گوید قطعا می‌تواند با پخش صدای فیل فرد دیگر که فیل را خطاب می‌کند، دقت فیل را جلب کند. اما آیا این بدان معناست که انسان‌ها اکنون حیوان سخن‌گو هستند؟
پاردو می‌گوید خیر، او فکر می‌کند زبان واقعی به معنای توانایی گفتگو درباره چیز‌هایی است که در گذشته اتفاق افتاده یا ایده‌های پیچیده‌تر را در کنار هم قرار می‌دهد. او امیدوار است در مرحله بعد تعیین کند آیا فیل‌ها صدا‌های خاصی برای تصمیم‌گیری درباره بازدید از کدام آب‌چاله دارند یا از نام مکان‌ها نیز استفاده می‌کنند؟
کوشش‌های زیادی در حال انجام است تا بفهمیم آیا صدای حیوانات بیش‌تر از آنچه فکر می‌کردیم معنایی دارد. امسال گروه‌ی به نام پروژه سیتی که صدای نهنگ عنبر را مطالعه می‌کنند، دریافتند که آن‌ها بسیار پیچیده‌تر از آنچه قبلا شناخته شده بودند هستند. به این دلیل حیوانات از نظر تئوری می‌توانند از نوعی دستور زبان استفاده کنند، هرچند آشکار نیست که آیا واقعا چیز خاصی می‌گویند یا خیر.
قدم بعدی استفاده از هوش مصنوعی
تلاشی دیگر با هدف استفاده از هوش مصنوعی برای رمزگشایی ارتباطات غیر‌انسانی و پشتیبانی محققان در جمع‌آوری داده‌های بیش‌تر درباره صدا‌های حیوانات آغاز شده است. این تیم می‌گوید که جدید‌ترین انواع هوش مصنوعی را نیز امتحان خواهند کرد.
مارموست‌های تیم در یک مرکز آزمایشگاه‌ی زندگی می‌کنند و عمر می‌گوید که قبلا می‌کروفون‌هایی را در فضای زندگی می‌مون‌ها قرار داده تا هر آنچه می‌گویند، ۲۴ ساعت شبانه‌روز ضبط کند.
عمر می‌گوید از سخنان آن‌ها برای آموزش یک مدل زبان بزرگ استفاده می‌شود. اما آیا این مدل واقعا منطقی خواهد بود یا فقط بی‌معنی و الگویی از بین می‌رود؟ تنها می‌مون‌ها می‌توانند به‌طور قطعی به این سوال جواب دهند.
عمر می‌گوید من هیچ انتظار رویاپردازانه‌ای ندارم که آن‌ها درباره نیچه صحبت کنند یا مانند انسان بسیار پیچیده باشند. اما انتظار دارم که به ما کمک کنند تا چیزی در مورد چگونگی گسترش زبانمان بفهمیم.
