کمبود، افزایش قیمت، عوارض طویل مدت دیابت_خبرخوان

علی باقری
7 Min Read

[ad_1]
به گزارش خبرخوان

به گزارش گروه رسانه‌ای شرق،

در این نوشته دکتر سعید کلباسی متخصص داخلی و فوق تخصص غدد و متابولیسم، دانشیار دانشگاه شهید بهشتی و رئیس هیئت‌مدیره‌ی انجمن دیابت ایران حوالی تصمیم حذف ارز ترجیحی انسولین رایزودگ و تاثییر آن بر روال درمان بیماران دیابتی توضیحاتی اراعه کردند و شرایط حال حاضر این بیماران در ایران را تشریح نمودند.

ایشان حالت حال حاضر سرزمین و چالش‌های حوالی صنعت سلامت در صورت عدم بازنگری در سیاست عدم تعلق ارز ترجیحی را اینگونه تشریح نمودند:

«در ایران بین ۶ تا ۸ میلیون بیمار دیابتی و بین ۴ تا ۶ میلیون بیمار پیش‌دیابتی داریم که در سال‌های آینده دیابتی خواهند شد و این آمار به‌شکل قابل توجهی رو به افزایش است. پیش‌بینی‌ها برای سال ۲۰۳۰ میلادی حاکی از این است که بین ۱۰ تا ۱۲ میلیون بیمار دیابتی خواهیم داشت. این آمار به این معناست که ما در آینده‌ی نزدیک به‌اندازه‌ی کل جمعیت دو سرزمین اروپایی، بیمار دیابتی خواهیم داشت.

ده درصد از بیماران دیابتی، تیپ ۱ می باشند که از ابتدا نیازمند انسولین می باشند. نود درصد از بیماران دیابتی، تیپ ۲ می باشند که ۷۵ درصد از این افراد سپس از مدتی نیازمند تزریق انسولین خواهند می بود. بهترین انسولین برای این بیماران انسولین‌های طویل تاثییر یا ترکیبی و یک تزریق در روز است. ما پزشکان برای بیماران تیپ ۲ هیچ زمان از ابتدا چهار یا پنج انسولین در روز تجویز نمی‌کنیم، ترجیح بیمار هم این است که با حداقل یک تزریق در روز کنترل شود.

 اولین انسولین ترکیبی دنیا که دو قلم با هم ترکیب شده است، رایزودگ است که خوشبختانه از چهار، پنج سال پیش به همت شرکت نوونوردیسک پارس در ایران تشکیل می‌شود. در زمان وزارت دکتر هاشمی قراردادی به قیمت میلیون‌ها دلار اندوخته‌گذاری منعقد شد بنده خاطرم هست در آن زمان این امکان وجود داشت که کارخانه در ترکیه تاسیس شود. خوشبختانه به همت وزارت بهداشت و ایرانی‌هایی که در رده‌های بالای مدیریتی این شرکت بودند، این کارخانه در ایران راه‌اندازی شد. مقصد از تاسیس کارخانه این می بود که بیماران دیابتی در ایران از انسولین‌های روز دنیا بتوانند منفعت گیری کنند. سال‌ها است که ما با انسولین رایزودگ با یک یا حداکثر دو تزریق در روز در حال کنترل بیماران هستیم. آمارها نشان خواهند داد بیشتر از ۹۰ درصد از بیمارانی که از رایزودگ منفعت گیری می‌کنند، کنترل زیاد مناسبی دارند. کم شدن قند خون ندارند و کیفیت زندگی زیاد خوبی دارند. مسئله‌ی زیاد مهم در درمان دیابت این است که بیمار دیابتی طوری درمان شود که کم شدن قند خون نداشته باشند و کیفیت زندگی ایده‌آلی همانند یک فرد عادی داشته باشد و این انسولین جزو انسولین‌هایی هست که به‌خوبی این کار را انجام می‌دهد.

تعداد بسیاری از بیماران دیابتی سپس از مدتی دیگر به قرص جواب نمی‌دهند، لاغر و نحیف خواهد شد، عضله از دست خواهند داد، دچار افسردگی خواهد شد و با این انسولین و با یک تزریق در روز، کاملا کنترل خواهد شد. 

اگر این انسولین در ایران نباشد و یا به علت مسائل ارزی با افزایش قیمت روبه رو شود چه اتفاقی می‌افتد؟ با دقت به این که اکثر بیماران دیابتی طبقه‌ی متوسط می باشند و نمی توانند انسولینی که یک دفعه به سه برابر قیمت قبل افزایش اشکار می‌کند را تهیه کنند به این علت ناچار است برگردد به تزریق‌های مکرر، حملات کم شدن قند و کیفیت زندگی پایین. تعداد بسیاری از تصادف‌های رانندگی می‌تواند مربوط به کم شدن قند باشد. تعداد بسیاری از زمین‌خوردن‌های ناگهانی بیماران که تبدیل ضربه‌ مغذی می‌شود مربوط به کم شدن قند ناشی از تزریق‌های مکرر روزانه‌ی انسولین است. عوارض حاد و مزمن همانند عوارض کلیوی، چشمی و عصبی ریشه در همین نوشته دارد. به این علت نبوده است یا گران شدن این چنین دارویی ما را برمی‌گرداند به دوران‌های قدیم و انسولین‌های قدیمی.

اخیرا ارز انسولین رایزودگ حذف شده و دارو با ارز آزاد داخل سرزمین می‌شود. این عمل قیمت این دارو را به ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزارتومان افزایش خواهد داد. دو راه برای این چالش وجود دارد:

راه اول بازنگری مجدد در این تصمیم است. همکارانی که در وزارت بهداشت و سازمان‌های بیمه‌گر می باشند باید با اساتید رشته‌ی غدد و دیابت، سخن بگویید کنند در این جلسات ما به طور علمی توضیح خواهیم داد که این تصمیم، مردم را از چه انسولین خوبی محروم می‌کند. این افزایش قیمت علتمی‌شود تعداد بسیاری از بیمارن توان خرید این انسولین را نداشته باشند. به این علت باید قیمت ارز این دارو برگردد به قیمت قبل. محرومیت از این دارو یک فاجعه است، فاجعه تنها زلزله و بمباران و جنگ نیست. این که بیمار دیابتی تنواند به انسولین خوب دسترسی داشته باشد هم فاجعه است. کور شدن، دچار دعوا‌ی قلبی شدن و دیالیزی شدن بیمار تاثییر مخربی بر بیمار، خانواده‌ی بیمار و جامعه دارد.

در صورتی که واقعا این راه‌حل یعنی برگشت نرخ ارز این دارو به قیمت قبلی مقدور نیست، باید یک سری از سازمان‌ها و ارگان‌ها بودجه به این نوشته تعلق دهند که مریض ملزوم نباشد مابه‌التفاوت قیمت قبل و قیمت تازه را خودش بپردازد. سازمان برنامه و بودجه، وزارت بهداشت، مجلس شورای اسلامی و دیگر ارگان‌ها باید حمایتکنند تا سختی چند برابر شدن قیمت دارو بر بیماران تحمیل نشود.

من به‌گفتن مسئول انجمن دیابت ایران، دکتر استقامتی به‌گفتن مسئول انجمن دیابت گابریک، دکتر نیکوسخن مدیرعامل انجمن دیابت ایران دائما در حال رای‌زنی و او گفت و گو هستیم. پشتیبانی و حمایتاز بیماران دیابتی ماموریت‌ی شرعی و اخلاقی ماست و ما امیدواریم بتوانیم مسئولان وزارتخانه را توجیح کنیم تا بدانند چه مقدار این نوشته حیاتی است. تنها داروهای سرطان نیستند که حیاتی می باشند، انسولین هم برای بیماران دیابتی حیاتی است.».

دسته بندی مطالب
اخبار کسب وکار

اخبار تکنولوژی

اخبار اقتصادی

اخبار فرهنگ وهنر

اخبار تکنولوژی

اخبار سلامتی

[ad_2]

Share This Article