>> مرگ روزانه ۱۰ بیمار در انتظار پیوند؛ چالشهای اهدای عضو در ایران > دکتر امید قبادی

>> مرگ روزانه ۱۰ بیمار در انتظار پیوند؛ چالشهای اهدای عضو در ایران > دکتر امید قبادی، نایبرئیس هیئتمدیره انجمن اهدای عضو ایرانیان، در حاشیه نمایشگاه رسانههای ایران با اشاره به اهمیت حیاتی اهدای عضو، آمارهای نگرانکنندهای را درباره وضعیت بیماران در انتظار پیوند و پتانسیلهای موجود در کشور تشریح کرد. او تأکید کرد که فرهنگسازی و آگاهیرسانی از طریق رسانهها، کلید اصلی حل این معضل انسانی است.

تصادفات جادهای؛ عامل اصلی مرگ مغزی دکتر قبادی بیان کرد که بیشترین علت مرگ مغزی در ایران، تصادفات جادهای است و رایجترین سن قربانیان این نوع مرگ، بازه ۲۰ تا ۴۰ سالگی میباشد. او تفاوت بنیادین بین مرگ مغزی و مرگ قلبی را تشریح کرد در مرگ مغزی هیچ تحرک طبیعی و واقعی در جمجمه فرد وجود ندارد و این پدیده در بیمارستان رخ میدهد، در حالی که مرگ قلبی در جامعه بیشتر شناخته شده است.

یایی رتبه اول را دارد. تا به امروز با رضایت ۱۰ هزار خانواده داوطلب، حدود ۷۰ هزار بیمار نجات یافتهاند.

فرآیند اهدا شامل تشخیص مرگ مغزی توسط هماهنگکننده، ارزیابی مناسب بودن ارگانها، مراقبت از اعضای متبرع و نهایتاً تخصیص آنها به بیماران نیازمند است. شوکآور روزانه ۷ تا ۱۰ بیمار در انتظار پیوند میمیرند نایبرئیس انجمن اهدای عضو آمارهای تلخی را مطرح کرد ایران با جمعیت نزدیک به ۸۵ میلیون نفر، سالانه ۱۶ هزار قربانی تصادفات جادهای دارد که منجر به ۵ تا ۸ هزار مورد مرگ مغزی میشود.

از این بیماران به دلیل عدم یافتن عضو، جان خود را از دست میدهند.

دکتر قبادی با استناد به دادههای جهانی تأکید کرد که در نجات جان بیمار، علم پزشکی تنها ۲۰ درصد نقش دارد، در حالی که فرهنگ و آگاهی ۵۰ درصد و ساختار و تجهیزات ۳۰ درصد سهم را به خود اختصاص میدهند. مرگ مغزی مساوی با مرگ کامل انسان است یکی از چالشهای اصلی، عدم درک درست مفهوم مرگ مغزی توسط مردم است.

بیاطلاعی باعث میشود فرآیند رضایت خانوادهها برای اهدا بین ۶ تا ۹۰ ساعت طول بکشد که در این فاصله اعضا از بین میروند.

داشتن کارت اهدای عضو، این فرآیند را تسریع کرده و تردید خانوادهها را برطرف میکند.

هشدار مدیرعامل انجمن ۶ هزار عضو سالم سالانه به خاک سپرده میشود دکتر کتایون نجفیزاده، مدیرعامل انجمن اهدای عضو ایران، با ابراز نگرانی عمیق از از دست رفتن پتانسیلهای اهدا، گفت قیمت اعضای یک جوان ۱۸ ساله مرگ مغزی آنقدر بالاست که نمیتوان برای آن قیمی تعیین کرد. او افزود که کیفیت زندگی بیماران تحت دیالیز بسیار پایین است، در حالی که سالانه ۶ هزار عضو سالم انسانی به خاک سپرده میشود.

در برخی کشورهای پیشرفته حتی اعضا از متبرعانی با عفونتهای کنترلشده (مانند هپاتیت) با استفاده از داروهای پیشگیرانه پیوند زده میشوند، اما در ایران اعضا جوان و سالم دفن میگردند. به گفته او، در سطح جهان تنها ۱۰ درصد بیماران نیازمند پیوند، عضو دریافت میکنند و ۹۰ درصد باقیمانده در انتظار میمیرند. اگر از میان ۳ هزار مورد قابل اهدا، حتی ۲ هزار مورد محقق شود، مشکل کمبود عضو به طور قابلتوجهی حل خواهد شد.

موفقیتهای ایران در پیوند اعضا دکتر نجفیزاده با اشاره به دستاوردهای پزشکی داخلی، اعلام کرد که آمار بقای بیماران پیوند کلیه، کبد و قلب در ایران نسبت به سطح جهانی در سطح بالایی قرار دارد و در مراکز مختلف کشور، نتایج بسیار مطلوبی ثبت شده است.

رسانهها شمشیر دو لبه در فرهنگسازی مدیرعامل انجمن اهدای عضو به نقش حساس رسانهها اشاره کرد یک خبر نادرست میتواند آمار صدور کارت اهدا را به شدت کاهش دهد. او مثال زد که در دوران کرونا، انتشار تصاویر نادرست از اهدای اعضای بیماران کرونایی (در حالی که در هیچ کجای جهان این کار انجام نمیشود) باعث افت شدید آمار ثبتنام داوطلبان شد.

درخواست او از رسانهها این بود اگر نمیخواهید فرهنگسازی کنید، حداقل اطلاعات غلط منتقل نکنید. او همچنین بر واقعیت بیولوژیک مرگ مغزی تأکید کرد مغز فرد مرگ مغزی به مایعی ماستگونه، متعفن و بدون انسجام تبدیل شده که هیچ شباهتی به مغز زنده ندارد؛ بنابراین زنده شدن مجدد محال است. نظر کارشناسان فرهنگ، ستون فقرات اهدای عضو محمد خدادی، معاون اسبق مطبوعات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با تأیید آمارها گفت ۵۰ درصد موفقیت اهدای عضو به فرهنگ وابسته است و مشکل اصلی این است که ۲۸ درصد مردم شناختی نسبت به مرگ مغزی ندارند. او نقش رسانهها را در اغنای اذهان عمومی مشابه با نقش آنها در تشویق به استفاده از ماسک در دوران کرونا توصیف کرد.

باقر ساروخانی، جامعهشناس ارتباطات، نیز اهدای عضو را انتهای انسانیت خواند و بر ضرورت فرهنگسازی توسط اصحاب رسانه که فن گفتن مناسب و تأثیرگذاری بالایی دارند تأکید کرد. >>