موی درون گوش و چین لالهگوش میتواند هشدار بیماری قلبی باشد

حضور موی درون مجرای گوش یا چین و چروک بر روی لالهگوش نشانهای است که نباید به سادگی نادیده گرفته شود. پژوهشهای پزشکی نشان میدهد این ویژگیهای بدنی میتوانند به عنوان هشدارهای احتمالی برای سلامت قلب و عروق عمل کنند.
در سال ۱۹۷۳، دکتر ساندرز تی. فرانک و تیم تحقیقاتیاش مقالهای در ژورنال پزشکی نیو اینگلند منتشر کردند که مدعی شد چین و چروک مورب لالهگوش، که بعدا به علامت فرانک شد، میتواند نشاندهنده بیماری عروق کرونر (سیایدی) باشد. سیایدی حالتی است که در آن پلاکهای مومی در رگها انباشته شده و با نام تصلب شرایین نیز شناخته میشود.
پژوهشهای بعدی نیز این ارتباط را تقویت کردند. در سال ۱۹۸۴، مطالعهای بر روی ۴۳ مرد و ۲۰ زن در همان ژورنال منتشر شد که نشان داد ۹۰ درصد از افرادی که علامت فرانک داشتند، دچار نارسایی قلبی شده بودند. در سال ۱۹۹۱، پژوهش دیگری در ژورنال قلب انگلستان بر روی ۶۰۲ بیمار مرد مبتلا به سیایدی و ۳۰۰ مرد سالم تأیید کرد که وجود چین لالهگوش با افزایش ریسک این بیماری مرتبط است. نتایج مشابه در سال ۱۹۹۲ در ژورنال قلب آمریکا نیز گزارش شد.
مطالعهای در سال ۲۰۰۶ که بر روی ۵۲۰ کالبدشکافی انجام شده و در ژورنال آمریکایی آسیبشناسی پزشکی قانونی منتشر گردید، نشان داد چین لالهگوش و موی گوش با بیماری سیایدی در هر دو جنس به شدت مرتبط است. همچنین چین لالهگوش با مرگ ناگهانی قلبی در مردان رابطه مستقیم داشت.
با وجود این شواهد، دلایل دقیق مکانیسم این ارتباط هنوز به طور کامل مشخص نیست. برخی محققان نقش مکملهای تستوسترون را احتمالی میدانند، در حالی که دیگران افزایش وزن و چاقی را عامل مشترک میانگارند. با این حال، هیچکدام از این عوامل به طور مستقیم و قطعی به عنوان علت اصلی معرفی نشدهاند.